Dagboek van onze makers

Onze theatermakers schrijven met regelmaat een dagboek over hun ervaringen en ontmoetingen

10-06-2020
Dagboekfragment door Julia

Ik sta op een kruispunt aan de rand van Leiden. Met de hoge gebouwen van het BioSciencePark in mijn rug kijk ik voorbij het plaatsnaambord Oegstgeest. Groen. Een weiland. Met koeien. Een eenzaam huis in het gras. Echt een dorp. Op een druilerig parkeerplein met een broodmarktkraam groeten marktkoopman en passant elkaar bij naam. In de supermarkt zwaaien twee oude mensen naar elkaar. Bij de bakker in het winkelcentrum vraagt het meisje achter de kassa naar de dochter van een klant. 

Echt een dorp. 

Mijn 4g werkt hier niet overal. En in de plaatselijke krant lees ik over het sportveld waar nu veel te dure huizen op worden gebouwd. De plaatselijke jeugd schrijft. Echt zo dorps. Overal waar ik kijk duiken de dorpsclichés op. Alsof ik een hele grote dorpse bril op heb gezet. En ook alleen maar die koeien zie. Alleen maar zie dat er wordt gegroet. Zelfs dat ze in Oegstgeest last hebben van de eikenprocessierups wijd ik aan het feit dat het een dorp is. ‘Dat hebben we in de stad niet hoor’

Het is ook wat ik wil zien. Ik ben niet de dorpen ingegaan om te onderzoeken waar stad en dorp in overeen komen. Ik ben hier om te onderzoeken wat een dorp, een dorp maakt. 

En wat zou het jammer zijn als dorpsbewoners zich niet boos maken over een sportveld of als de bakker niet naar de dochter van de klant zou vragen. Wat zou het dan een teleurstelling zou het zijn als mensen hier langs elkaar heen leven.

Onze website maakt gebruik van cookies om het gebruik en functionaliteit te waarborgen van deze website. Meer informatie hierover vind u op onze cookie instellingen pagina.

OK